.. ภาพที่ท่านๆเห็นอยู่นี้คนในภาพเธอมีชื่อว่า นาง เทือง อูน (Thuong Oun) เธอเป็นหญิงชาวนา เป็นชาวบ้านชาวกัมพูชา หรือชาวเขมรคนหนึ่ง เธอได้หอบอุ้มลูกที่ยังเป็นเพียงเด็กตัวน้อยๆ หนีตายพร้อมทั้งมือก็จูงลูกชาย พร้อมด้วยลูกสาวอีกคน หลบหนีการล่าสังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่งของพวกเขมรแดง หัวรุนแรง เดินทางลัดเลาะด้วยเท้าเปล่าข้ามชายป่าฝั่งเขมรเข้ามาสู่ยังดินแดนประเทศไทย.

หากขยายภาพนี้ดูจะเห็นแววตาสีหน้าของหญิงชาวนาชาวเขมรผู้นี้ กับลูกๆของเธอ ตกอยู่ในลักษณะตื่นตระหนก หนีตายเอาชีวิตรอดและแทบไม่เหลือความหวัง อย่างสิ้นหวัง .

ต่อมาได้รับการช่วยเหลือจากชาวไทย และได้พักอาศัยใช้ชีวิตอยู่ในศูนย์อพยพของประเทศไทยในฐานะคนพลัดถิ่น ก่อนที่ต่อมาจะได้รับฐานะเป็นผู้ลี้ภัย และอพยพต่อไปในประเทศที่ 3 โดยเธอและลูกๆได้เข้าอาศัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศส จวบจนสิ้นชีวิต ..

นาย โรลังด์ เนวู (Mr.Roland Neveu) 

ซึ่งมีอาชีพผู้สื่อข่าวและช่างภาพอิสระ เป็นชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผู้ที่ได้พบ นางเทือง อูน และลูกๆ พพร้อมกับชาวเขมรจำนวนมาก ที่บริเวณป่าชายแดนประเทศกัมพูชา – ไทย 

ภาพนี้เป็นการบันทึกของเขา

ถ่ายบันทึก เมื่อปลายปี พ.ศ.2522 หรือ ปี ค.ศ.1979.

Mr. Roland Neveu ได้ถ่ายบันทึกภาพนี้ไว้และต่อมาภาพนี้ได้กลายเป็นภาพประวัติศาสตร์ และเป็นอีกภาพหนึ่งที่เกี่ยวกับชนชาติเขมร หรือกัมพูชา ภายใต้ระบอบเขมรแดง เหตุการณ์วันพนมเปญแตก เขมรล่มสลาย บันทึกจากเหตุการณ์จริง !!

เมื่อวันที่ 17 เดือน เมษายน ปี พ.ศ. 2518. 

เขาได้เขียนบอกเล่าความเป็นมาของภาพนี้จากความทรงจำและภาพสลดใจที่ยังคงติดตาของเขาเอาไว้ว่า ..

“เมื่อตอนที่ผมไปเจอ ผมเห็นหญิงคนหนึ่งอุ้มประคองลูกที่เหมือนเกิดใหม่ๆ เธอกำลังเดินมาพร้อมๆกับชายหญิง เด็กและคนชรา เดินเท้ามาเป็นแถวเป็นกลุ่มจำนวนมาก ..

ในขณะนั้น ผมยืนอยู่ที่บริเวณป่าชายแดนกัมพูชา – ประเทศไทย อันเป็นดินแดนที่มุ่งเข้าสู่ประเทศไทย พวกเขา และพวกเธอทุกคน ต่างอยู่ในลักษณะตื่นตระหนกตกใจ และหวาดกลัวเพราะคงจะไม่เคยเห็นช่างภาพชาวต่างชาติมาก่อนและจะทำการหลบซ่อนตัวกัน พวกเขา เธอ และ พวกเด็กๆ จ้องมองดูผมอย่างหวาดกลัว จนผมทำอะไรไม่ถูก .. “

ภาพนี้ได้กลายเป็นภาพตัวแทนของชาวเขมรพลัดถิ่นนับเป็นแสน เป็นล้านคนที่หนีตาย ต้องเดินทางออกจากประเทศตัวเองและได้รับการช่วยเหลือจากประเทศไทย ในช่วงปีทศวรรษที่ 1970 .

เหตุการณ์บ้านแตกสาแหรกขาดในกัมพูชา เป็นเหตุการณ์จริง ที่เคยเกิดขึ้นในระหว่างช่วงปี พ.ศ.2518 – 2522 ที่ไทยได้เข้าโอบอุ้มช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยากชาวกัมพูชาหรือชาวเขมร จำนวนนับแสนนับล้านคนให้ได้รอดชีวิต ..

นางเทือง อูน และลูกๆ กับอีกหลายแสน หลายล้านคน ซึ่งล้วนอยู่ในบรรดาผู้ตกเป็นเหยื่อ และประเทศไทยก็เป็นดินแดนเดียวที่พวกเขาสามารถเข้ามาพึ่งพิงได้ ด้วยคนไทยมีน้ำใจดี และความมีเมตตาของคนไทย.

___________________________________

นางเทือง อูน (Thuong Oun).

เกิดเมื่อวันที่ 1 ก.ค. ปี พ.ศ. 2475 

เป็นชาวพนมเปญ ได้แต่งงานอยู่กินกับนายทอง สม (Thong Sam) อาชีพชาวนา มีลูกด้วยกันรวม 6 คน เป็นชาย 4 หญิง 2 คน ลูกชายเสียชีวิตไป 1 คน ตั้งแต่ยังเล็ก

ปลายปีนั้น (ปี 2522) ..

นางอูนกับสามี พร้อมด้วยลูกๆ 5 คนได้ตัดสินใจทิ้งบ้านทิ้งเรือน หอบหิ้วสมบัติที่มีเพียงเสื้อผ้าเพียงมัดผ้าเดียว หอบหิ้วพากันหลบหนีออกจากกัมพูชาเดินทางด้วยเท้าเปล่าสู่ยังชายแดนประเทศไทย 

และได้รับการช่วยเหลือเป็นอย่างดีที่ประเทศไทย.

เวลาต่อมาลูกชายอีกคนได้เสียชีวิตลง ระหว่างที่พักอาศัยอยู่ในค่ายผู้อพยพในประเทศไทย ก่อนที่ต่อมาทุกคนที่เหลืออยู่ก็ได้พยพไปอาศัยอยู่ประเทศที่ 3 ซึ่งก็คือฝรั่งเศสสำหรับครอบครัวนี้

 ปัจจุบัน.

นาง เทือง อูน (Thuong Oun) ผู้แม่ได้เสียชีวิตแล้ว ลูกก็คือนายลุง ซอม นาง (Lung Sam Nang) ลูกชายที่ยังมีชีวิตอยู่ในภาพปัจจุบันมีอายุ 47 ปี กับลูกสาวทั้งสองคน คือ เทือง สุภาพ (Thuong Sopheap) อายุ 39 กับ เทือง สะเรือน (Thuong Saroeun) วัย 42 ปี (ซึ่งเทือง สุภาพ (Thuong Sopheap ก็คือเด็กที่อยู่ในอ้อมอกของแม่ในวันนั้น กับอีกคนคือพี่สาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าหวาดกลัวในภาพนี้.)

.. ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ได้รับการบอกเล่าถึงเรื่องราวเหตุการณ์ และน้ำใจที่ดีของคนไทย และด้วยพระบารมีของในหลวง พระราชินี รัชกาลที่ 9 ของไทยซึ่งยังคงรำลึกถึงมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านอยู่เสมอและจะขอจดจำ ตามคำสอนสั่งของนาง เทือง อูน (Thuong Oun) ผู้เป็นแม่ไปตลอดชีวิต ..

___________________________________

อ้างอิง เพจ เรื่องเล่า ภาพเก่า ในอดีต ๒. 

เรียบเรียง แอดมินเพจเกร็ดประวัติศาสตร์ v2