(จากบทสนทนาระหว่าง คุณบี สโรจ x คุณจ๋า ยศสินี)

หลายคนถามว่าทีวีจะตายไหม? คำตอบคือ “ทีวีไม่ตาย แต่พฤติกรรมเดิมตายแน่นอน” นี่คือสรุปคีย์สำคัญที่คนทำสื่อและนักการตลาดต้องรู้ครับ 

1. นิยามคำว่า “ทีวี” เปลี่ยนไปแล้ว 

 ภาพการนั่งดูทีวีบนโซฟาตามเวลา (TV & Sofa) จะเหลือน้อยลง* 

 ทีวีจะกลายเป็น Sharing Screen ของบ้าน เอาไว้ดูพร้อมหน้ากัน แต่เลือกดูตอนไหนก็ได้ 

 ทางรอด: ต้องเลิกทำคอนเทนต์แบบ Off-demand (บังคับดูตามเวลา) และ One-way (สื่อสารทางเดียว) 

 สูตรใหม่: Device ต้องสะดวก + Content ต้อง On-demand + Interaction ต้องเป็น Two-way (คุยกับคนดูได้) 

2. สปอนเซอร์ไม่ได้ต้องการแค่ “แปะโลโก้” อีกต่อไป

ลูกค้าสมัยนี้ต้องการผลลัพธ์ 4 ขั้น ไม่ใช่แค่ให้คนเห็น (Awareness):

1. Recall: จากไม่ทราบ -> เป็นทราบ (แจ้งข่าว) 

2. Perception: จากไม่เชื่อ -> เป็นเชื่อ (เปลี่ยนทัศนคติ) 

3. Knowledge: จากทำไม่เป็น -> เป็นทำเป็น (How-to) 

4. Action: จากไม่ทำ -> เป็นลงมือทำ (ซื้อจริง) 

3. ยุคนี้แค่ Reach (คนเห็นเยอะ) ไม่พอ ต้องมี Influence (โน้มน้าวได้)

 ถ้าทำละครแล้วคนดูเยอะ แต่โน้มน้าวใจไม่ได้ เราจะเป็นแค่ “กระบอกเสียง” (Megaphone)

 เป้าหมายสูงสุดคือเป็น “Elite” (Reach สูง + Influence สูง) แบบซีรีส์เกาหลี ที่ขายอาหาร/ท่องเที่ยวผ่านเนื้อเรื่องได้แนบเนียน จนกลายเป็น Soft Power 

4. เคล็ดลับความสำเร็จ: หา “Sweet Spot” ให้เจอตั้งแต่วันแรก

อย่าทำคอนเทนต์เสร็จแล้วค่อยวิ่งหาสปอนเซอร์ แต่ให้คิด “สมการ 3 วง” ตั้งแต่เริ่มเขียนบท:

 Sponsor: ลูกค้าอยากแก้ปัญหาอะไร? (เช่น อยากดูเด็กลง, อยากเปลี่ยนความเชื่อ) 

 Content: เรื่องราวที่เราจะเล่า 

 Audience: ความสนใจหรือปมในใจคนดูช่วงนั้น (เช่น ช่วงคนเครียด ต้องการฮีลใจแบบเรื่องมาตาลดา) 

 สรุปสั้นๆ: ถ้าหาจุดตัดตรงกลางระหว่าง ลูกค้า-เนื้อหา-คนดู เจอ อยู่แพลตฟอร์มไหนก็รอดครับ! 

Cr: สรุปจากรายการ Crack the Code EP.1