วันจันทร์, กุมภาพันธ์ 16, 2026
spot_imgspot_imgspot_img
หน้าแรกวัฒนธรรม ชีวิตม.จ.อุไรวรรณ ทองใหญ่ : เจ้านายผู้ถูกหมั้นหมาย แต่ชะตารักไม่เป็นดั่งฝัน

ม.จ.อุไรวรรณ ทองใหญ่ : เจ้านายผู้ถูกหมั้นหมาย แต่ชะตารักไม่เป็นดั่งฝัน

เผยแพร่

spot_img

หม่อมเจ้าหญิงอุไรวรรณ ทองใหญ่ เจ้านายสตรีผู้ทรงเพียบพร้อม ทั้งพระชาติกำเนิดและการอบรมศึกษา ทรงอยู่ในพระอุปถัมภ์ใกล้ชิดสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ถึงขนาดที่พระองค์ทรงวางพระราชดำริให้หม่อมเจ้าหญิงอุไรวรรณดำรงตำแหน่ง “พระสุณิสา” ในอนาคต และจะทรงให้เสกสมรสกับสมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ พระราชโอรสอันเป็นที่รักยิ่ง

ทว่าชะตาชีวิตหาได้สมพระราชประสงค์ไม่ เพราะเมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงษ์ฯ เสด็จนิวัตจากยุโรป มิได้เสด็จกลับพระองค์เดียว หากเคียงข้างมากับหม่อมชาวรัสเซีย นามว่า คัทริน เดสนิตสกี ความหวังที่พระบรมราชินีนาถทรงฝากไว้กับหม่อมเจ้าหญิงอุไรวรรณ จึงสิ้นสุดลงเพียงเท่านั้น

เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นว่า “การหมั้นหมายคู่ครองในราชสำนัก” แม้จะทรงจัดเตรียมโดยพระมารดาอย่างพิถีพิถัน บางครั้งกลับไม่บรรลุพระประสงค์ หากพระราชโอรสทรงมีพระทัยเอนเอียงต่อสตรีอื่น ที่มิใช่ผู้ที่ถูกกำหนดหมายไว้

ชาติกำเนิดและการศึกษา

หม่อมเจ้าหญิงอุไรวรรณฯ เป็นพระธิดาองค์โตของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ผู้ทรงเป็นต้นราชสกุลทองใหญ่ กับหม่อมจันทร์ ธิดาหลวงพรหมศักดิ์ (ภู่) 

ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๓๑

ครั้งเยาว์วัย ได้ตามเสด็จพระบิดาไปพำนักยังเมืองอุดรธานี ขณะนั้นกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ไปปราบกบฏและตั้งบ้านเมืองให้อยู่ในความสงบเรียบร้อย ต่อมาจังหวัดอุดรธานีจึงมี “ค่ายประจักษ์ศิลปาคม” และอนุสาวรีย์เป็นอนุสรณ์เฉลิมพระเกียรติสืบมา

ภายหลังได้เสด็จกลับกรุงเทพฯ เข้ารับราชการในพระราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ และทรงพระกรุณาโปรดให้ศึกษา ณ โรงเรียนราชินี ในยุคที่หม่อมเจ้าหญิงพิจิตรจิราภาเป็นอาจารย์ใหญ่ ครั้นสำเร็จการศึกษาแล้วก็ทรงปฏิบัติราชการฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณอยู่ในพระบรมมหาราชวังเรื่อยมา จนสมเด็จพระบรมราชินีนาถเสด็จสวรรคต

พระชนมชีพบั้นปลาย

หลังออกจากวัง ม.จ.อุไรวรรณ ทรงดำรงพระชนมชีพอย่างเรียบง่าย สมถะ แต่เปี่ยมด้วยเมตตา โปรดให้ทุนแก่ผู้ยากไร้ สนับสนุนการอุปสมบทพระภิกษุสามเณร และเป็นโยมอุปัฏฐากพระสงฆ์มิได้ขาด

จนถึง พ.ศ. ๒๕๑๙ ทรงประชวรด้วยโรคโลหิตไปเลี้ยงสมองไม่พอ แม้จะเข้ารักษาที่โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน แต่ด้วยพระชราภาพ พระอาการก็มิอาจทุเลาได้ และเสด็จถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๐ สิริพระชนมายุ ๘๙ ปี ด้วยพระอาการสงบสมพระเกียรติ

เรื่องราวของหม่อมเจ้าหญิงอุไรวรรณ ทองใหญ่ จึงเป็นทั้งภาพสะท้อนความผันผวนแห่ง “รักในวัง” และแบบอย่างเจ้านายสตรีผู้ดำรงพระองค์อย่างงามสง่า แม้มิได้สมดั่งชะตากำหนด แต่พระนามของพระองค์ยังคงจารึกอยู่ในประวัติศาสตร์แห่งราชสกุลทองใหญ่สืบไป

เครดิต: สำนักหอจดหมายเหตุเเห่งชาติ

ข้อมูล : เล่าเรื่องสยามแต่ปางก่อน 

เรียบเรียง : Tui Horwang

ข่าวล่าสุด

เรื่องสั้น     “ตุ๊กตา”

มันนั่งอยู่ตรงนั้น ….! บนโต๊ะไม้เนื้อเก่ากลางห้องนั่งเล่น ร่างพลาสติกซีดเซียวของมันไม่ได้โดดเด่นอะไรนักหากมองเผินๆ แต่เมื่อใดที่สายตาของผมปะทะเข้ากับดวงตาคู่นั้น… !

“นิปาห์” มฤตยูเงียบจ่อประชิดชายแดน! สธ. ยกระดับด่านกักกันโรคขั้นสูงสุด

อย่าปล่อยให้ความเงียบงันหลอกตาว่าเราปลอดภัย! ในขณะที่ไทยยังคงเป็น “ไข่แดง” ที่ไร้ผู้ติดเชื้อ แต่ไวรัสนิปาห์กลับส่งสัญญาณเตือนผ่านรายงานผู้เสียชีวิตในประเทศเพื่อนบ้านอย่างต่อเนื่อง

ไม่น่าเชื่อ!!ระหว่างไข่ต้มกับไข่เจียว เมื่อเรากินเข้าไป ร่างกายจะเปลี่ยนไปแตกต่างกันแบบนี้นี่เอง!!

ไม่น่าเชื่อ!!ระหว่างไข่ต้มกับไข่เจียว เมื่อเรากินเข้าไป ร่างกายจะเปลี่ยนไปแตกต่างกันแบบนี้นี่เอง!!

ผมซื้อเองทุกเรือนนะ ไม่ได้ยืมเพื่อน..

ธรรมนัส อยู่ก๊กไหน หัวหน้าตายหมด และกล้าธรรมคือแผลผุกร่อนของการเมืองไทย การเมืองไทยมีสุภาษิตใหม่ที่ไม่มีใครกล้าพูดตรง ๆ แต่ทุกคนรู้กันดีว่า ธรรมนัสอยู่ก๊กไหน หัวหน้าตายหมด

ข่าวอื่นๆ

พระครูภาวนาสาธุกิจ (หลวงปู่ชนะ อุตฺตมลาโภ) พระเถระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

พระครูภาวนาสาธุกิจ (หลวงปู่ชนะ อุตฺตมลาโภ) อายุ 84 ปี ท่านเป็นพระเถระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เคร่งครัดในพระธรรมวินัย มักน้อย สันโดษ มีจิตเมตตาและมีบทบาทสำคัญในด้านสังคมสงเคราะห์

“Black Hole”

เป็นภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษ ที่เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความโลภของมนุษย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความยาวไม่ถึง 3 นาทีและผู้ชมต่างตกตะลึงกับตอนจบ

การห่มสใบใส่คู่ยืนส์ กลายเป็นหนึ่งในภาพที่ถูกพูดถึงมากที่สุดช่วงนี้…

วัฒนธรรม... ในสายตาคนรุ่นใหม่ สำหรับคนรุ่นใหม่จำนวนไม่น้อย สไบไม่ใช่ของศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องเก็บไว้ใช้เฉพาะพิธีแต่มันคืออัตลักษณ์ที่ควรถูกใช้ มีชีวิต และเดินไปพร้อมกับปัจจุบัน...