ท่านผู้อ่านหลายท่านคงได้ฟังหรือได้อ่านคำแถลงการณ์ ของกลุ่มนักวิชาการเพื่อสังคม ซึ่งมีประเด็นสำคัญอยู่ที่ข้อเสนอให้คว่ำบาตรไม่เลือกพรรคที่มีพฤติกรรมอันเป็นปฏิปักษ์ต่อการพัฒนาประเทศดังนี้

1. พรรคที่ทุจริตซื้อเสียง และพัวพันธุรกิจสีเทาหรือมีประวัติพัวพันยาเสพติด และผู้มีอิทธิพล

2. พรรคที่มุ่งเน้นนโยบายและโครงการที่สัญญาว่าจะแจก จะปรนเปรอโดยเอาเงินภาษีของประชาชนหรือกู้มาแจก ซึ่งเป็นการสร้างหนี้ให้กับประชาชนในอนาคต

3. พรรคที่สนับสนุนอบายมุขมอมเมาสังคม ทั้งบ่อนกาสิโน พนันออนไลน์ และกัญชาเพื่อสันทนาการ

4. พรรคที่มีประวัติทุจริตเชิงนโยบาย และเอื้อประโยชน์ให้แก่กลุ่มทุนผูกขาด ทั้งในและต่างประเทศ

5. พรรคที่เป็นแหล่งมั่วสุมของผู้มีอิทธิพล บ้านใหญ่ รวมตัวโดยไม่มีอุดมการณ์ มุ่งแต่ได้ตำแหน่ง อำนาจ และผลประโยชน์

จากข้อเสนอ 5 ประการข้างต้น ล้วนแต่มีอยู่จริงในหลายพรรคการเมือง หรือพูดได้ว่าเป็นส่วนใหญ่

แต่การที่ไม่ให้ประชาชนเลือกพรรคที่ว่านี้ทำได้ยาก ทั้งนี้อนุมานจากเหตุปัจจัยดังต่อไปนี้

1. ถ้ามองแยกประเด็นระหว่างพฤติกรรมองค์กรของพรรค ซึ่งกำหนดนายทุนพรรคและกรรมการบริหารพรรค และพฤติกรรมบุคคลในสังกัดพรรคอันเป็นปัจเจก ก็จะพบว่ามีทั้งที่พฤติกรรมของพรรคเข้าข่ายไม่ควรเลือกตามข้อเสนอ แต่พฤติกรรมบุคคลอันเป็นปัจเจกไม่เข้าข่ายก็อาจเลือกบุคคล แต่ไม่เลือกพรรค

ในทางกลับกัน พฤติกรรมของพรรคโดยเฉพาะพรรคที่ไม่มีนายทุนครอบงำ ชี้นำพรรคไม่เข้าข่ายต้องห้าม แต่พฤติกรรมของบุคคลเข้าข่ายต้องห้ามโดยเฉพาะผู้สมัคร สส.เขตก็ควรจะเลือกแต่ไม่เลือกพรรค

2. ในการตัดสินใจเลือกไม่เลือกเป็นสิทธิของแต่ละคน จึงเป็นการยากที่จะไปออกเป็นเงื่อนไขในการเลือก

ดังนั้น ทางที่น่าจะทำได้ก็คือ ให้การยึดประชาชน อะไรผิด อะไรถูก อะไรควรทำและไม่ควรทำด้วยเหตุใด และในขณะเดียวกัน กกต.จะต้องกำหนดกติกาควบคุมทั้งพรรคและผู้สมัครไม่ให้มีพฤติกรรมเข้าข่ายต้องห้าม และพร้อมกันนี้หน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการเลือกตั้ง จะต้องศึกษาและกำหนดกติกาควบคุมมิให้การเมืองสีเทาเข้ามามีบทบาทในการเมือง ทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่น

ถ้าทำได้เชื่อว่าการเมืองจะดีขึ้น แต่ต้องใช้เวลาระหว่างนี้ก็ควรจะมีรัฐบาลเฉพาะกิจเข้ามาบริหารประเทศ 3-5 ปีแล้วค่อยเลือกตั้ง

สุดท้ายขอจบด้วยกลอน 2 บทดังต่อไปนี้

การเมืองไทย สมัยนี้ สีเทาคล้ำ

มากด้วยคำ น้อยมี สีขาวใส

จึงหาดี ได้ยาก หากเลือกไป

ได้จัญไร เป็นผู้แทน แสนลำเค็ญ

งบประมาณ ถูกผลาญพล่า มานานเนิ่น

โกงกันเพลิน ไม่สนใจ ใครรู้เห็น

ถูกเป็นถูก ผิดเป็นผิด คิดไม่เป็น

ไม่ว่างเว้น คิดโครงการ ผลาญเงินรัฐ

 โดย: สามารถ มังสัง