หน้าแรกเสียงอิสระประชาชนแผนปล้นโลก! ทรัมป์จ้องยึด 'ช่องแคบฮอร์มุซ'

แผนปล้นโลก! ทรัมป์จ้องยึด ‘ช่องแคบฮอร์มุซ’

เผยแพร่

spot_img

ทุบเวเนฯ-ขยี้อิหร่าน ตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดอิหร่าน สกัด BRICS พลิกขั้วอำนาจ! บีบโลกต้องกราบดอลลาร์!

ถ้าคุณคิดว่าอเมริกาส่งกองทัพไปถล่มอิหร่านเพราะรังเกียจระบอบเผด็จการ หรือตั้งตนเป็นตำรวจพิทักษ์สันติภาพ คำถามคือทำไมทรัมป์ถึงทำเป็นตาบอดกับเกาหลีเหนือที่ทดสอบขีปนาวุธรัว ๆ ยิ่งกว่าจุดประทัดปีใหม่? คำตอบสั้น ๆ ที่บาดลึกที่สุดคือ เกาหลีเหนือไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “น้ำมัน” และไม่ได้นั่งทับ “เส้นเลือดใหญ่” ของเศรษฐกิจโลก เกมกระดานนี้ไม่ใช่การปะทะกันทางอุดมการณ์ แต่มันคือปฏิบัติการกู้ชีพกระดาษสีเขียวที่เรียกว่า “เปโตรดอลลาร์” (Petrodollar) ที่กำลังนับถอยหลังสู่การเป็นแบงก์กงเต๊ก

ลองหลับตานึกภาพว่าอเมริกาคือ “มาเฟียคุมซอย” ที่ออกกฎเหล็กมาตลอดหลายสิบปีว่า ใครจะซื้อข้าวกินในตลาดนี้ต้องเอาเงินมาแลกเป็น “ชิปคาสิโน” ของเฮียแกเท่านั้น เฮียแกเลยเสกชิปออกมาพิมพ์เงินใช้เองเท่าไหร่ก็ได้โดยไม่ต้องมีทองคำค้ำประกัน แต่จู่ ๆ แก๊งคู่อริหน้าใหม่อย่าง BRICS ก็ตั้งโต๊ะสู้ ประกาศกร้าวว่า “ต่อจากนี้ซื้อน้ำมันด้วยเงินสกุลอะไรก็ได้ ไม่ต้องง้อชิปอเมริกา” 

หายนะบังเกิดสิ เงินดอลลาร์ที่อเมริกาพิมพ์มาล้นทะลักตลาดโลกกำลังจะไหลกลับประเทศและเฟ้อจนไร้ค่า หนทางเดียวที่มาเฟียเฒ่าจะรอดตายและดึงอำนาจเบ็ดเสร็จกลับมาได้ ไม่ใช่การทำมาค้าขายแข่ง แต่คือการเดินถือปืน M16 ไปยึดบ่อน้ำมันและยึดสี่แยกไฟแดงมันซะเลย

นี่คือคำตอบว่าทำไมเป้าหมายแรก ๆ ในสมองของโดนัลด์ ทรัมป์ ถึงต้องเป็นเวเนซุเอลา แหล่งสำรองน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก และตามมาติด ๆ ด้วยการบดขยี้อิหร่าน ทรัมป์ไม่ได้แค่อยากได้น้ำมันมาตุนในคลังแสงตัวเองเพื่อเตรียมรับสงครามใหญ่เท่านั้น แต่นี่คือการทุบหม้อข้าวศัตรูแบบถอนรากถอนโคน ระบบเศรษฐกิจอเมริกาตอนนี้อัดฉีดเงินจนถึงทางตัน จะเอาไปแจกหรือหว่านซื้อพันธมิตรแบบยุคสงครามเย็นก็ยิ่งทำให้เงินเฟ้อทะลัก 

การจุดชนวนสงครามคือเครื่องมือเดียวที่จะ “เผาผลาญ” สภาพคล่องส่วนเกินทิ้งอย่างชอบธรรม ความเลือดเย็นขั้นสุดยอดมันซ่อนอยู่ที่ภูมิศาสตร์ อิหร่านคือกุญแจผีที่ไขเข้าสู่ “ช่องแคบฮอร์มุซ” ลำคอหอยของโลกที่น้ำมันกว่า 20% ต้องสัญจรผ่าน 

หากกองทัพอเมริกาตอกหมุดยึดช่องแคบนี้ได้เบ็ดเสร็จ ลุงแซมจะกลายเป็นเจ้าของ “ด่านเก็บส่วย” ก็ทำได้ แต่ถ้าว่ากันตามข้อเท็จจริงแบบนักวิชาการ อเมริกาไม่ได้วางแผนจะใช้กำลังทหารไปยึดช่องแคบเพื่อเก็บส่วย ลุงแซมเขาสู้กับกลุ่ม BRICS ด้วย “สงครามการค้า”, “กลไกดอกเบี้ยของ FED”, และ “การแบนเทคโนโลยีชิป” มากกว่าการขับเรือรบไปยึดสี่แยก

ความจริงอีกอย่างคือ อิสราเอลเป็นตัวแปรสำคัญอย่างปฏิเสธไม่ได้ ในสายตาของวอชิงตัน อิสราเอลคือ “เรือบรรทุกเครื่องบินที่ไม่มีวันจม” และเป็นผู้จัดการสาขาที่คอยคุมซอยตะวันออกกลางให้ลุงแซมมาตลอดหลายทศวรรษ การที่อิหร่านประกาศกร้าวว่าจะลบอิสราเอลออกจากแผนที่โลก จึงเป็นการตบหน้าอเมริกาโดยตรง แต่ถ้าเรามองลึกลงไปถึงโครงสร้างอำนาจโลก การโค่นล้มระบอบผู้นำสูงสุดของอิหร่าน (Regime Change) มันมีเดิมพันที่ใหญ่กว่าความอยู่รอดของยิวมหาศาล

การอิหร่านที่มีหนวดปลาหมึกชอนไชไปทั่วตะวันออกกลาง สิ่งที่อเมริกากลัวที่สุดไม่ใช่กองทัพในบ้านของอิหร่าน แต่คือเครือข่ายตัวแทน (Proxy Network) ที่เรียกว่า “อักษะแห่งความต้านทาน” (Axis of Resistance) ไม่ว่าจะเป็น ฮิซบอลเลาะห์ในเลบานอน, ฮามาสในกาซา, กลุ่มติดอาวุธในอิรักและซีเรีย, หรือที่แสบที่สุดคือ “ฮูตี” ในเยเมน 

กลุ่มฮูตีพิสูจน์ให้โลกเห็นแล้วว่า แค่มีโดรนและจรวดที่อิหร่านส่งมาให้ ก็สามารถปิดทะเลแดง บีบให้เรือสินค้าทั่วโลกต้องอ้อมทวีปแอฟริกาจนค่าขนส่งพุ่งปรี๊ดและดันให้เงินเฟ้อระเบิดได้ อเมริกาอ่านเกมขาดว่า การตามไปไล่ตีหนวดปลาหมึกทีละเส้นมันเปลืองงบประมาณและไม่มีวันจบ หนทางเดียวที่จะคืนความเสถียรภาพให้เส้นทางการค้าโลกได้ คือการ “สับหัวปลาหมึก” ที่กรุงเตหะรานทิ้งซะ ถ้าระบอบอิหร่านล่มสลาย ท่อน้ำเลี้ยงที่ส่งเงินและอาวุธให้กลุ่มพวกนี้ก็จะขาดสะบั้นลงทันที

ขยับสเกลให้ใหญ่ขึ้นไปอีกระดับ เกมนี้มี “มือที่สามและสี่” นั่งแสยะยิ้มอยู่หลังม่านครับ จะพบว่าอิหร่านในยุคนี้คือ “ข้อต่อสำคัญ” ของแก๊งอิทธิพลขั้วใหม่ที่พยายามจะล้มระเบียบโลกของอเมริกา (รัสเซีย จีน และเกาหลีเหนือ) อิหร่านคือโรงงานผลิตโดรนราคาถูกที่ส่งไปช่วยรัสเซียถล่มยูเครน และเป็นปั๊มน้ำมันหลังบ้านที่ลักลอบขายน้ำมันราคาถูกให้จีนเพื่อหลบเลี่ยงการคว่ำบาตร 

การเปลี่ยนระบอบในอิหร่านให้กลายเป็นรัฐบาลที่ฝักใฝ่ตะวันตก (Pro-Western) จึงไม่ใช่แค่การกำจัดศัตรูในภูมิภาค แต่มันคือการ “ตอกลิ่ม” ทำลายสามเหลี่ยมยุทธศาสตร์ของ มังกร-หมีขาว-พญาเปอร์เซีย ให้แหลกละเอียด อเมริกาต้องการตัดแขนตัดขารัสเซียและจีนบนกระดานเอเชียกลางครับ

และฟางเส้นสุดท้ายที่บีบคออเมริกาให้ต้องลงมือ คือกล่องดวงใจที่เรียกว่า “ระเบิดนิวเคลียร์” ถ้าอเมริกาปล่อยให้อิหร่านครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ได้สำเร็จ โดมิโน่แห่งความบรรลัยจะทำงานทันทีครับ ซาอุดีอาระเบีย ตุรกี และอียิปต์ จะไม่ยอมนั่งดูศัตรูมีอาวุธมหาประลัยอยู่ฝ่ายเดียว พวกเขาจะวิ่งเต้นสร้างนิวเคลียร์ของตัวเองบ้าง ตะวันออกกลางจะกลายเป็นคลังแสงกัมมันตภาพรังสีที่พร้อมจะหันใส่มะกัน และยิวให้หายไปจากแผนที่โลกได้ทุกวินาที ไม่วันใดก็วันนึงเช่นกัน 

การชิงลงมือถอนรากถอนโคนระบอบเก่า จึงเป็นการตัดไฟแต่ต้นลมเพื่อสกัดกั้นการแข่งขันสะสมอาวุธนิวเคลียร์ที่อเมริกาจะไม่มีวันควบคุมได้

ในเกมภูมิรัฐศาสตร์ที่เลือดเย็นนี้ เป้าหมายที่แท้จริงของการบดขยี้อิหร่าน คือการรักษาเส้นเลือดใหญ่ของการค้าโลก ตัดกำลังลูกหาบของจีนกับรัสเซีย และตอกย้ำให้ทุกคนรู้ว่า ใครคือ “เจ้ามือ” ตัวจริงที่คุมกระดานโลกใบนี้อยู่ครับ!

 เมื่อหมากตานี้ถูกเดินจนจบกระดาน ความฝันของกลุ่ม BRICS ที่จะปลดแอกตัวเองออกจากเงินดอลลาร์ (De-dollarization) จะถูกบดขยี้แหลกละเอียดลงคาตีนทันที โลกทั้งใบจะถูกบังคับให้กลับมาคุกเข่ากราบไหว้เงินดอลลาร์อีกครั้งเพื่อแลกกับการมีพลังงานใช้ขับเคลื่อนประเทศ ปฏิบัติการทางทหารทั้งหมดที่เกิดขึ้นไม่ใช่สงครามเพื่อความยุติธรรม แต่คือการลดทอนจักรวรรดิเปอร์เซีย ทำ CPR ปั๊มหัวใจจักรวรรดิอเมริกา คืนชีพการเงินดอลให้กลับมาผงาดอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร โลกใบใหม่หลังพายุลูกนี้จะถูกพันธนาการด้วยระบบการเงินที่สูบเลือดสูบเนื้อคนทั้งโลก เพื่อค้ำจุนความยิ่งใหญ่ของประเทศเพียงประเทศเดียว

ในสงครามยุคใหม่ อาวุธทำลายล้างที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่นิวเคลียร์ที่ยิงจากไซโล แต่มันคือ “กระดาษสีเขียว” ที่บังคับให้คนทั้งโลกต้องหลั่งเลือดเพื่อรักษามูลค่าของมันเอาไว้!

( #เครดิต Thaitv2.com)

ข่าวล่าสุด

เรื่องสั้น     “ตุ๊กตา”

บนโต๊ะไม้เนื้อเก่ากลางห้องนั่งเล่น ร่างพลาสติกซีดเซียวของมันไม่ได้โดดเด่นอะไรนักหากมองเผินๆ แต่เมื่อใดที่สายตาของผมปะทะเข้ากับดวงตาคู่นั้น… !

“ปลานิล” จำแลงกาย… เข้าไปแทน “แมคเคอเรล”   เปิดปมฉาวปลากระป๋องนับหมื่นชิ้น

กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์เมื่อ “ปลานิล” ลอบสวมสิทธิ์เป็น “ปลาแมคเคอเรล” ในกระป๋องซอสมะเขือเทศ

จากม่านหมอกที่ “ปาย”  เคลื่อนลงใต้ “เกาะพะงัน”

ปฏิบัติการสายฟ้าแลบบุกค้นศูนย์การเรียนรู้เถื่อนบนเกาะพะงันเมื่อต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา คือสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดง

หวัง อี้ พบหารือกับอับบาส อารักชี รัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่าน 

วันที่ 6 พฤษภาคม 2569 หวัง อี้ สมาชิกกรมการเมืองแห่งคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจีน พบหารือกับอับบาส อารักชี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิหร่าน ณ กรุงปักกิ่ง อารักชีได้ชี้แจงความคืบหน้าล่าสุดของการเจรจาระหว่างอิหร่านกับสหรัฐอเมริกา รวมทั้งข้อพิจารณาในขั้นตอนต่อไปของฝ่ายอิหร่าน โดยระบุว่า...

ข่าวอื่นๆ

เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ตั้ง 10 คำถามที่รัฐบาลต้องตอบ แลนด์บริดจ์ ก้าวสู่ความรุ่งเรือง หรือกับดักอธิปไตยที่ผูกมัดอนาคตลูกหลาน?

ตั้งคำถามที่น่ากังวลของโครงการแลนด์บริดจ์ เพื่อให้รัฐบาลไขความกระจ่างให้ประชาชนรับทราบ ก่อนที่จะกลายเป็นภาระผูกพันชั่วชีวิตของคนรุ่นหลาน

จักรวรรดิใหม่ตระกูล Trump: เมื่อ ‘นโยบายรัฐ’ กลายเป็น ‘กำไรครอบครัว’ (2016-2026)

การกลับมาของ Donald Trump ในสมัยที่ 2 ไม่ใช่แค่การทวงคืนตำแหน่งทางการเมือง แต่คือการสร้าง "Network Diplomacy" ที่เปลี่ยนความขัดแย้งทั่วโลกให้กลายเป็นดัชนีความมั่งคั่งที่พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจของสมาชิกในครอบครัว

“ธรรมนูญงานศพ” : หยุดค่านิยมจอมปลอม คืนความถูกต้องให้สังคม   

โดย พจน์ เมืองนนท์       งานศพในปัจจุบันกำลังกลายเป็น "กับดัก" ที่กักขังชาวบ้านไว้ด้วยหนี้สินและหน้าตา ถึงเวลาที่ต้องพูดความจริงกันอย่างตรงไปตรงมาว่า ความยิ่งใหญ่ของงานพิธี ไม่ได้สะท้อนถึงความกตัญญูหรือความดีงาม แต่คือการเบียดเบียนตนเองและครอบครัวอย่างขาดสติ ผมขอเสนอ "ธรรมนูญงานศพ" เพื่อเป็นมาตรฐานแห่งการตื่นรู้ของชุมชน ดังนี้:  1. ถึงผู้นำและผู้ทรงเกียรติ: อย่าให้ตำแหน่งบดบังหัวใจ การก้าวขึ้นเป็นประธานในพิธีของท่าน...