คำว่า “ตาย” มีคำราชาศัพท์และคำสุภาพหลายคำที่ใช้แตกต่างกันไปตามฐานะของผู้ที่เสียชีวิต โดยคำสามัญคือ “ตาย” ซึ่งใช้กับคนและสัตว์ทั่วไป, คำสุภาพสำหรับคนทั่วไปคือ “ถึงแก่กรรม”, ส่วนในระดับสูงขึ้นไปจะใช้คำว่า สวรรคต (กษัตริย์), ทิวงคต (พระยุพราช), สิ้นพระชนม์ (เจ้าฟ้า, พระองค์เจ้า, สังฆราช), สิ้นชีพิตักษัย (หม่อมเจ้า) เป็นต้น.