ที่สร้างเสร็จในเวลาเพียง 16 เดือน!

ในวันที่ 15 มกราคม 1943 (พ.ศ. 2486) ท่ามกลางความร้อนระอุของสงครามโลกครั้งที่ 2 สหรัฐอเมริกาได้ประกาศความสำเร็จในการก่อสร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของกระทรวงการสงคราม (War Department) หรือที่เรารู้จักกันในปัจจุบันว่า “เดอะ เพนตากอน” (The Pentagon) อาคารรูปร่างแปลกตาแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม

ทำไมต้องสร้าง? และทำไมต้อง 5 เหลี่ยม?

ก่อนหน้านี้ หน่วยงานกองทัพสหรัฐฯ กระจัดกระจายอยู่ตามตึกต่างๆ ทั่วกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ถึง 17 แห่ง! ทำให้การสั่งการล่าช้าและขาดเอกภาพ เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ขยายวงกว้าง ความจำเป็นในการมี “ศูนย์บัญชาการเดียว” จึงเร่งด่วนที่สุด

พลจัตวา เบรฮอน ซอเมอร์เวลล์ (Brehon Somervell) ได้สั่งการให้เร่งออกแบบและสร้าง โดยมีเงื่อนไขสุดหินคือ “ต้องเสร็จให้เร็วที่สุด” และ “ประหยัดเหล็กให้มากที่สุด” (เพราะเหล็กต้องเอาไปสร้างเรือและอาวุธ)

เดิมทีพื้นที่ที่ถูกเลือกคือบริเวณ Arlington Farms ซึ่งมีถนนตัดผ่านในมุมเฉียง สถาปนิกจึงออกแบบตึกเป็น “5 เหลี่ยม” เพื่อให้เข้ากับพื้นที่ แต่ต่อมาประธานาธิบดี รูสเวลต์ สั่งย้ายจุดก่อสร้างไปที่ Hoover Airport เดิม (เพราะกลัวตึกจะบังวิวสุสานอาร์ลิงตัน) แม้พื้นที่ใหม่จะเป็นที่โล่งกว้าง ไม่จำเป็นต้องบิดรูปทรงตึก แต่เวลากระชั้นชิดเกินกว่าจะแก้แบบ… รูปทรง 5 เหลี่ยมจึงกลายเป็นตำนานโดยบังเอิญ

ปาฏิหาริย์แห่งการก่อสร้าง

การคุมงานตกเป็นหน้าที่ของ พันเอก เลสลี โกรฟส์ (Leslie Groves) ผู้ซึ่งต่อมาจะได้ไปคุมโปรเจกต์ระเบิดนิวเคลียร์ “Manhattan Project” เขาคุมคนงานกว่า 15,000 คน ทำงานแข่งกับเวลาตลอด 24 ชั่วโมง แบ่งเป็น 3 กะ ไม่มีวันหยุด

ด้วยข้อจำกัดเรื่องเหล็ก โครงสร้างส่วนใหญ่จึงเป็น คอนกรีตเสริมเหล็ก ทรายมหาศาลถูกขุดขึ้นมาจากแม่น้ำโปโตแมคเพื่อนำมาผสมปูน และแทนที่จะใช้ลิฟต์ (ซึ่งต้องใช้เหล็กและกลไกซับซ้อน) พวกเขาใช้ ทางลาด (Ramps) ในการเชื่อมต่อระหว่างชั้นแทน

ผลลัพธ์คือ ตึกที่ใหญ่ที่สุดในโลก (ในแง่พื้นที่ใช้สอย) สร้างเสร็จภายในเวลาเพียง 16 เดือน เท่านั้น!

เรื่องแปลกแต่จริง: ห้องน้ำที่มากเกินความจำเป็น

หากคุณเดินเข้าไปในเพนตากอนยุคนั้น คุณจะพบว่ามีห้องน้ำเยอะผิดปกติถึง 2 เท่าของที่ควรจะเป็น ไม่ใช่เพราะทหารปวดท้องบ่อย แต่เพราะกฎหมายของรัฐเวอร์จิเนียในยุคนั้นยังมีการแบ่งแยกสีผิว (Segregation laws) ทำให้ต้องสร้างห้องน้ำแยกสำหรับ “คนผิวขาว” และ “คนผิวดำ”

อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดี รูสเวลต์ ได้เข้ามาเยี่ยมชมและสั่งห้ามไม่ให้ติดป้ายแบ่งแยกสีผิวหน้าห้องน้ำ ทำให้เพนตากอนกลายเป็นสถานที่แห่งแรกๆ ในเวอร์จิเนียที่ไม่มีการแบ่งแยกห้องน้ำ (แม้โครงสร้างจะถูกสร้างมาแบบนั้นก็ตาม)

สัญลักษณ์ที่ไม่มีวันตาย

ปัจจุบัน เพนตากอนยังคงเป็นอาคารสำนักงานที่มีความจุมากที่สุดในโลก มีพนักงานกว่า 23,000 คน มีระเบียงทางเดินยาวรวมกันถึง 28 กิโลเมตร แต่ด้วยการออกแบบอันชาญฉลาด ว่ากันว่าเราสามารถเดินจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งของตึกได้ภายในเวลาไม่เกิน 7 นาที

จากวันนั้นถึงวันนี้ เพนตากอนไม่ได้เป็นเพียงตึก แต่มันคือสัญลักษณ์ของแสนยานุภาพทางทหารของสหรัฐฯ ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งแต่ยุคสงครามโลก สงครามเย็น จนถึงยุคก่อการร้าย และยังคงตั้งตระหง่านอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโปโตแมคต่อไป

#ThePentagon #Pentagon #History #WWII #USA #Military #Architecture #OnThisDay #ประวัติศาสตร์ #สงครามโลกครั้งที่2 #เพนตากอน #เรื่องเล่าจากภาพ