มีชายคนหนึ่งทำงานมาตลอดชีวิต…
อดออมเงินทุกบาททุกสตางค์
และเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวมากเกี่ยวกับเรื่องเงินทอง
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต….
เขาบอกกับภรรยาว่า
“ที่รัก… ตอนฉันตาย ฉันอยากให้เธอเอาเงินทั้งหมดของฉัน
ใส่ลงไปในโลงศพด้วย ฉันอยากเอาเงินของฉันไปใช้ในปรโลก”
และเขาก็ทำให้ภรรยาสัญญากับเขา ด้วยหัวใจทั้งหมดของเธอว่า
เมื่อเขาตาย เธอจะเอาเงินทั้งหมดใส่ลงไปในโลงกับเขาจริงๆ
ในที่สุดเขาก็เสียชีวิต…
เขานอนอยู่ในโลงอย่างสงบ ภรรยาของเขานั่งอยู่ข้างๆ ในชุดดำสนิท
ข้างๆ กันมีเพื่อนสาวของเธอนั่งอยู่ด้วย
เมื่อพิธีศพดำเนินมาจนใกล้เสร็จ….
และก่อนที่เจ้าหน้าที่จะปิดฝาโลง
ภรรยาพูดขึ้นว่า…
“เดี๋ยวก่อนค่ะ!”
แล้วเธอก็เดินถือกล่องโลหะใบเล็กๆ ไปวางลงในโลง
ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะปิดฝาโลงและนำโลงศพไป
เพื่อนของเธอหันมาพูดด้วยความตกใจว่า…
“เธอจะไม่บอกฉันนะ
ว่าเธอโง่พอจะใส่เงินทั้งหมดไปในโลงกับเขาจริงๆ น่ะ?”
ภรรยาผู้จงรักภักดีตอบว่า…
“ฟังนะ…
ฉันให้สัญญากับเขาไว้แล้ว ฉันจะผิดคำพูดไม่ได้
ฉันสัญญากับเขาว่าจะเอาเงินทั้งหมดใส่ลงไปในโลงด้วยจริงๆ”
“หมายความว่าเธอเอาเงินทั้งหมดใส่ไปให้เขาจริงๆ น่ะเหรอ?”
ภรรยาตอบกลับอย่างเรียบเฉยว่า…
“ใช่สิ…
ฉันรวบรวมเงินทั้งหมด โอนเข้าบัญชีของฉัน แล้วเขียนเช็คให้เขาไว้ในโลง…
ถ้าเขาขึ้นเงินได้น่ะ เขาก็ใช้เงินนั้นได้เลย!”
เครดิต : Chai Chaiyaporn – รอยยิ้มถิ่นดึกดำบรรพ์