หน้าแรกเสียงอิสระประชาชนประวัติรองเท้า "นันยาง" 

ประวัติรองเท้า “นันยาง” 

เผยแพร่

spot_img

ย้อนกลับไปสมัยรัชกาลที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ราวพุทธศักราช 2460 หนุ่มน้อยอายุ 15 ปี จากมณฑลฮกเกี้ยน ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ชื่อ ซู ถิง ฟาง หรือ วิชัย ซอโสตถิกุล ล่องสำเภาพร้อมบิดา แบบเสื่อและหมอนมายังแผ่นดินสยาม โดยอาชีพแรกของเขาเมื่อถึงแผ่นดินสยาม คือขายเหล็กในโรงงานของคุณอา และได้สะสมประสบการณ์ในหน้าที่การงาน จนได้เป็น หลงจู๊ ในโรงไม้จินเส็ง ซึ่งมีสำนักงานอยู่ใกล้วัดตะเคียน (วัดมหาพฤฒารามในปัจจุบัน)  วิชัยพบรักกับสาวไทยเชื้อสายจีนที่เป็นคนอยุธยา บุญสม บุญยนิตย์ หลังจากแต่งงานเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ เขาได้บุตร-ธิดาเป็นทายาทสืบทอดตระกูล ซอโสตถิกุล รุ่นที่ 2 รวมทั้งสิ้น 9 คน  

ช่วง พ.ศ. 2478 วิชัยตัดสินใจด้วยความมุ่งมั่นที่จะผันตัวเองขึ้นมาเป็น “เถ้าแก่” บุกเบิกธุรกิจของตัวเอง เช่าอาคาร 2 ชั้น บริเวณหัวโค้งเชิงสะพานพุทธฯ (ถนนตรีเพชร เขตพระนคร) โดยก่อตั้งบริษัท ฮั่วเซ่งจั่น จำกัด ดำเนินธุรกิจ ซื้อมา-ขายไป นับเป็นจุดเริ่มต้นธุรกิจของตระกูล “ซอโสตถิกุล” แต่การดำเนินธุรกิจในภาวะสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นสิ่งที่ยากแสนสาหัส นอกจากเศรษฐกิจที่ซบเซาแล้ว ยังต้องหนีการทิ้งระเบิดในพระนครอยู่ตลอดเวลาอีกด้วย

เมื่อควันของสงครามยุติกลับสู่ภาวะปกติ ธุรกิจของวิชัย ซอโสตถิกุล เริ่มมั่นคงและขยายตัวรุดหน้า ตั้ง บริษัท วัฒนสินพาณิชย์ จำกัด เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2491 โดยย้ายสำนักงานไปย่านตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ (ตรงข้ามซอยสำนักงานเขตสัมพันธวงศ์ในปัจจุบัน) มีการติดต่อค้าขายกับต่างประเทศ นำเข้า-ส่งออกสินค้าหลากหลายชนิด รวมถึงการติดต่อร่วมทำธุรกิจกับชาวสิงคโปร์เพื่อนำเข้า รองเท้าผ้าใบจากประเทศสิงค์โปร์ ยี่ห้อหนำเอี๊ย รุ่น 500 ผ้าสีน้ำตาล พื้นยางสีน้ำตาล บรรถุงในถุงกระดาษสีน้ำตาล เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย ในราคาคู่ละ 12 บาท (หนำเอี๊ย แปลว่า เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)  

ธุรกิจรองเท้าหนำเอี๊ยในช่วง 2 ปีแรกยังขาดทุน แต่ภายหลังเมื่อตลาดเริ่มตอบรับดีขึ้นในตลาดสำเพ็ง และตลาดต่างจังหวัด ที่ติดใจในคุณภาพของสินค้า จนมีคนกล่าวติดตลกว่า “ใส่เดินทำงานข้ามภูเขา ไป-กลับ ได้สบาย ส่วนรองเท้ายี่ห้ออื่น ขาไปใส่หนึ่งคู่ พังพอดี ต้องเตรียมไปอีกคู่เพื่อใส่กลับ” และเมื่อ รองเท้าหนำเอี้ย เป็นที่นิยมอย่างมากในเวลาต่อมา ทำให้บริษัทลดการนำเข้าสินค้าประเภทอื่น โดยเน้นการขายรองเท้าเพียงอย่างเดียว และได้เปลี่ยนการออกเสียงยี่ห้อให้เป็นสากลมากขึ้น จาก หนำเอี๊ย ภาษาจีนแต้จิ๋ว เป็น หนันหยาง (Nan-Yang) ภาษาจีนกลาง แต่เพื่อให้ติดปากคนไทยมากขึ้น จึงเรียกว่า “นันยาง” ตั้งแต่นั้นมา โดยได้จดทะเบียนการค้า “นันยาง ตราช้างดาว” กับกระทรวงพาณิชย์ในปีพ.ศ. 2492 ก่อนที่  วิชัย-บุญสม ซอโสตถิกุล จะร่วมสร้างตำนาน “นันยาง” ในประเทศไทย ในปีพุทธศักราช 2496

ที่มา nanyang ประเทศไทย (เจาะเวลาหาอดีต)

ข่าวล่าสุด

ผ่าปมร้อน 2 แนวชายแดน“เมียนมาปะทะ, กัมพูชาเปราะบาง”

ปลุกพลัง “ตาสับปะรด” ประชาชนร่วมเฝ้าระวัง ปกป้องชุมชนและอธิปไตย

แฟนคลับร่วมอาลัย ฮิปโป”ฟิโอนา” ฉายานักสู้น้อย สัญญลักษณ์แห่งความหวัง

สวนสัตว์ซินซินเนติ (Cincinnati Zoo & Botanical Garden) รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ประกาศข่าวการตายของ "ฟิโอนา" (Fiona) ฮิปโปโปเตมัสขวัญใจมหาชนวัย 9 ปี...

สภาฯ รุมซัก ป.ป.ช. “ไหวไหม ?” กู้วิกฤตศรัทธา-ทลายกับดัก “เงินตามน้ำ” ปลวกแทะงบ ฯ ชาติ

สภาผู้แทนราษฎรเดือด สส. หลากพรรคทั้ง "พริษฐ์-สาทิตย์-ชวน-ธนกร" ร่วมอภิปรายชำแหละการทำงาน ป.ป.ช. ท่ามกลางวิกฤตคดีทุจริตเกลื่อนเมืองและสำนวนค้างสะสมเกือบหมื่นเรื่อง

สงครามไซเบอร์ถล่มสหรัฐ ทรัมป์สั่งปลดผอ.ความมั่นคง

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา สหรัฐอเมริกาเผชิญกับสถานการณ์ปั่นป่วนทางเทคโนโลยีและไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง

ข่าวอื่นๆ

ภัยไซเบอร์   น่ากลัวอย่างที่คิด

"การเจาะผ่านผู้ให้บริการภายนอก (Third-Party / Supply Chain)" และการใช้ AI ช่วยค้นหาช่องโหว่

มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ เดินหน้าวาระ “เด็กไทยปลอดบุหรี่ ปลอดนิโคติน” รับ 40 ปีงานรณรงค์

มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ จัดกิจกรรม “ก้าวต่อไปเพื่อเด็กไทยปลอดบุหรี่ ปลอดนิโคติน” ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2569 เพื่อขับเคลื่อนเป้าหมายสร้างคนรุ่นใหม่ที่ปลอดจากบุหรี่และผลิตภัณฑ์นิโคติน

รายงานพิเศษ   ครัวไทย..ครัวโลก 

คำว่า " ครัวไทย ครัวโลก" เมื่อได้ยินคำนี้ เราอาจเข้าใจว่า ประเทศไทยคือแหล่งที่อุดมไปด้วย พืช ผัก ผลผลิตทางการเกษตร ที่นำไปผลิตอาหาร อย่างเหลือกินเหลือใช้ และ ส่งออกเลี้ยงชาวโลก สร้างรายได้มหาศาลให้แก่ประเทศ