เมื่อฟรันซ์ คาฟคา (Franz Kafka, ค.ศ. 1883–1924) อายุได้ 40 ปี
เขายังไม่เคยแต่งงานและไม่มีบุตร วันหนึ่งเขาเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งที่กรุงเบอร์ลิน และบังเอิญพบกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่กำลังร้องไห้ เพราะเธอทำ “ตุ๊กตาตัวโปรด” หาย
คาฟคาช่วยเธอค้นหา แต่ก็ไม่พบ เขาจึงพูดปลอบเบา ๆ ว่า
“อย่าร้องเลย พรุ่งนี้เรามาหามันด้วยกันอีกนะ”
วันรุ่งขึ้น พวกเขาก็ยังหาตุ๊กตาไม่เจอเหมือนเดิม
แต่ครั้งนี้ คาฟคานำ “จดหมาย” ฉบับหนึ่งมาให้เด็กหญิง
จดหมายนั้น “เขียนโดยตุ๊กตา” ที่หายไป มีข้อความว่า
“อย่าร้องไห้เลยนะ ฉันแค่ไปท่องเที่ยวรอบโลก เดี๋ยวจะเขียนเล่าให้ฟังว่าฉันเจออะไรมาบ้าง”
นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวอันอบอุ่น ที่ดำเนินต่อเนื่องไปจนเกือบถึงบั้นปลายชีวิตของคาฟคา
ในแต่ละสัปดาห์ เขาจะมาพบเด็กหญิง และอ่าน “จดหมายจากตุ๊กตา” ฉบับใหม่ให้ฟัง
ในจดหมายเต็มไปด้วยเรื่องราวการผจญภัยสุดแปลกประหลาดที่เขาแต่งขึ้น เพื่อปลอบประโลมใจเธอให้คลายความเศร้า
จนวันหนึ่ง คาฟคานำตุ๊กตาตัวใหม่มามอบให้เด็กหญิง
“แต่นี่ไม่ใช่ตุ๊กตาของหนูนี่นา” เด็กหญิงพูดขึ้นอย่างสงสัย
คาฟคายื่นจดหมายอีกฉบับให้เธอ ซึ่งมีข้อความว่า
“การเดินทางเปลี่ยนฉันไปแล้ว”
เด็กหญิงยิ้มทั้งน้ำตา ก่อนโอบกอดตุ๊กตาตัวใหม่ไว้แน่นและพากลับบ้าน
หนึ่งปีต่อมา ฟรันซ์ คาฟคาก็จากโลกนี้ไป
หลายปีหลังจากนั้น เด็กหญิงซึ่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว บังเอิญพบจดหมายซ่อนอยู่ในตุ๊กตาตัวนั้น
เป็นลายมือของคาฟคาเอง เขาเขียนไว้ว่า
“ทุกสิ่งที่เรารัก อาจสูญสลายไปในวันหนึ่ง
แต่ท้ายที่สุด… ความรักจะกลับคืนมาอีกครั้ง
ในรูปแบบที่ต่างออกไป”
Lullaby for The Soul
เจาะเวลาหาอดีต ถอดความ