ทีมข่าว

นานาประเทศกำลังจับตาความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชา  ภายหลังการบรรลุข้อตกลงหยุดยิงอันนำไปสู่การประชุมครั้งแรก ณ กรุงพนมเปญ                             เมื่อวานนี้ ไทยร้องขอเปลี่ยนสถานที่ประชุมไปยังกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งเคยเป็นเจ้าภาพจัดการเจรจาในครั้งแรก โดยให้เหตุผลถึงสถานการณ์ที่ยังคงเปราะบาง และความเหมาะสมของการจัดการประชุมในประเทศที่ไม่ใช่คู่กรณีโดยตรง                             การเคลื่อนไหวดังกล่าวสะท้อนให้เห็นถึงความระมัดระวังของรัฐบาลไทย และความต้องการหลีกเลี่ยงแรงกดดันภายในประเทศที่อาจเกิดขึ้นจากการเจรจาบนแผ่นดินของอีกฝ่าย

ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการจัดซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์ กับโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ และ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่าน ละครเวทีรอบการกุศล   “The Phantom of the Opera” เสาร์ที่ 16 สิงหาคม 2568  เวลา 19.30 น.ที่เมืองไทยรัชดาลัยเธียเตอร์

สถานการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชา ความตึงเครียดหลังข้อตกลงหยุดยิง ความขัดแย้งบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชาที่ปะทุขึ้นเป็นเวลา 5 วัน ได้นำไปสู่การเจรจาและบรรลุข้อตกลงหยุดยิงโดยไม่มีเงื่อนไข อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ยังคงเปราะบาง

ตูบแนวหน้าปราสาทตาเมือนธมรอดปลอดภัย หลังหายตัวกลางภารกิจ ทหารแนวรบโผกอดทั้งน้ำตา เสียงเฮลั่นฐานดังขึ้นทันทีที่ทหารหน่วยลาดตระเวนพบร่างเล็ก ๆ ที่คุ้นตาในเงาไม้ — เขายังสวมตะกรุดเส้นเดิม คล้องคออยู่แน่นหนาและโผเข้าหาเจ้าหน้าที่ที่เขาคุ้นเคยทันทีที่ได้กลิ่น

เขาแหงนมองนาฬิกาบนหอคอยแล้วรีบหลบตาลงต่ำเหมือนกลัวบางสิ่งบางอย่าง    ปาดเหงื่อที่ไหลเยิ้มใบหน้าจากความร้อนแดดยามบ่ายไม่หนักหนาเท่า…เท่ากับความเร่าร้อนจากสิ่งลี้ลับข้างหน้า               เหลียวมองรอบตัวยความหวาดหวั่น               ความตาย..เกิดขึ้นได้ทุกวัน !!                                  ตรงนี้…!!               สิบหกนาฬิกาสี่สิบห้านาที                                16.45 นาฬิกา                                  แหงนมองนาฬิกาลูกตุ้มขนาดใหญ่ติดบนหอคอยเก่าคร่ำคร่าของอาคารโบสถ์เก่าที่แปรสภาพเป็นตึกร้างและพังทลายไปบางส่วนแล้ว                                  ต้นไม้น้อยใหญ่ขึ้นระเกะระกะชอนไชตึกร้างจนแตกระแหงและพังไปหลายแถบ               แม้ตะวันคล้อยไปมากแล้ว แต่แสงแดดยังแผดกล้าจนเหงื่อโทรมทั่วกายเสื้อเปียกชุ่มขึ้นมาอีก              เขาจะต้องจัดการให้เสร็จก่อนเวลานั้นจะมาถึง              มันถึงเวลาแห่งความตาย….!               ชายหนุ่มเหลียวซ้ายแลขวาป่ารอบด้านที่ยังสงบเงียบไร้ผู้คน     ออกแรงลากเชือกป่านเส้นหนาม้วนใหญ่ไปตามพื้นรกอย่างทุลักทุเล               มันหนักอึ้งจนไม่อาจยกขึ้นพาดบ่าได้                                  มือป้องแสงแดดแหงนมองนาฬิกาแล้วก้มมองเชือกเก่า ๆ ม้วนนี้ ที่แอบเอามาจากคอกเลี้ยงวัวใกล้หมู่บ้าน                หัวเราะในลำคอว่าถ้าเจ้าของเชือกตามมาเจอ  เขาก็จะต้องถูกจับที่ลักข้าวของผู้อื่นก่อนจะทำงานสำเร็จก็ได้…               ชายหนุ่มปล่อยสายเชือกป่าน แล้วชูมือกระแทกแหวกอากาศไปข้างหน้าว่าเขายอมติดคุกก็ได้ ถ้าหากว่ามันได้ใช้ประโยชน์ช่วยชีวิตคนเคราะห์ร้ายไว้ให้ได้ก่อน                ให้รอดพ้นจากนาฬิกาแห่งความตาย…!!